Αλληλεγγύη στην εξέγερση στην Αμυγδαλέζα

Με τους διωκόμενους μετανάστες
Ο πόλεμος που διεξάγει το κεφάλαιο ενάντια στην εργασία μαίνεται γύρω μας. Απέναντι στο πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης βλέπουμε την πιο άγρια πτυχή του: τους εκατοντάδες νεκρούς στα σύνορα, το κυνηγητό από τους μπάτσους, τις επιθέσεις των φασιστών, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Η αντιμεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους δεν είναι τίποτα άλλο από τη διαχείριση και υποτίμηση του εμπορεύματος εργατική δύναμη. Για εμάς, ως κομμάτι της εργατικής τάξης, η αμέριστη υποστήριξη και αλληλεγγύη στους εξεγερμένους μετανάστες της Αμυγδαλέζας, αλλά και σε κάθε έγκλειστο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητη.

Είναι ταξικό καθήκον.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΣΤΗΝ AΜΥΓΔΑΛΕΖΑ

10 Αυγούστου του 2013:
Oι έγκλειστοι μετανάστες στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Aμυγδαλέζας, εξεγείρονται.

Αφορμή στέκεται η παράταση του χρόνου κράτησης τους από 12 σε 18 μήνες. Οι εξεγερμένοι βάζουν φωτιά σε στρώματα, προσπαθούν να καταστρέψουν τα άθλια κοντέινερ που τους έχουν στοιβαγμένους, να σπάσουν τις πόρτες, να πηδήξουν τους φράχτες. Επιτίθονται στους δεσμοφύλακες τους με ότι μέσα διαθέτουν (όπως πλαστικά μπουκαλάκια γεμισμένα με χαλίκια). Δέκα από αυτούς καταφέρνουν όντως να αποδράσουν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Η εξέγερση δέχεται την άγρια καταστολή των μπάτσων, με άγνωστο τον αριθμό των τραυματιών, ενώ σχεδόν οι μισοί από όσους κατάφεραν να αποδράσουν ξανασυλλαμβάνονται.

Στις 10 Αυγούστου 2013 οι έγκλειστοι μετανάστες στην Αμυγδαλέζα διεκδίκησαν μαχητικά τα πλέον στοιχειώδη: λίγη από την ελευθερία και την αξιοπρέπεια που το κράτος και το κεφάλαιο τους έχουν στερήσει. Αρνήθηκαν τον διαρκή εξευτελισμό και τον αργό θάνατο που το κράτος τους επέβαλε και συνεχίζει να επιβάλει στους παρανομιμοποιημένους μετανάστες.

3 Νοέμβρη 2014:
Δικάζονται 65 από τους εξεγερμένους κρατούμενους μετανάστες.
Οι 65 μετανάστες που συνελήφθησαν, δικάζονται τη Δευτέρα 3 Νοέμβρη ως υπαίτιοι της εξέγερσης, με βαριές κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα.

Μέσα σ’ αυτόν τον παραλογισμό που ζούμε καθημερινά, οφείλουμε να τονίσουμε για μια ακόμη φορά, τα –τόσο παραγκωνισμένα, δυστυχώς- προφανή και αυτονόητα: οι μετανάστες και οι μετανάστριες, δεν έρχονται στην Ελλάδα για διακοπές. Εξαναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους, λόγω των πολεμικών επιδρομών που προκαλεί ο δυτικός ιμπεριαλισμός. Εξαναγκάζονται λόγω των εμφυλίων συγκρούσεων που οργανώνει και συντηρεί η Δύση. Εξαναγκάζονται λόγω της φτώχιας και της εξαθλίωσης στις οποίες ο καπιταλισμός καταδικάζει μέρη του πλανήτη ώστε να έχουμε εμείς –και τώρα ούτε καν εμείς- πλούσια τα ελέη του καταναλωτικού ονείρου.

Και κάπως ξεκινάν από τις χώρες τους και υποχρεώνονται σε συναλλαγές με μαφίες δουλεμπόρων που είναι συναρθρωμένες με τους συνοριοφύλακες, τους μπάτσους και το ελληνικό κράτος. Κάπως έτσι θαλασσοδέρνονται με σαπιοκάραβα στο αιγαίο και περνάνε ναρκοπέδια στον Έβρο.

Όταν -και αν- τα καταφέρουν να φτάσουν, συναντούν την «φιλοξενία» των ντόπιων αφεντικών που την ίδια στιγμή που τρίβουν τα χέρια τους με φτηνό και υποτιμημένο εργατικό δυναμικό, στελεχώνουν τις γραμμές της Χ.Α. αγανακτώντας για την «άλωση της πατρίδας τους». Καταλήγουν σε χωράφια, οικοδομές, μπουρδέλα και ότι άλλο, ακριβώς λόγω της επισφαλούς θέσης στην οποία το κράτος έχει φροντίσει να τους φέρει, κρατώντας τους παράνομους. Και αν κανένα από αυτά τα αφεντικά μαχαιρώσει, πυροβολήσει, βασανίσει κανέναν από αυτούς και πάλι το κράτος φροντίζει να καθησυχάσει τα αφεντικά και να τους δείξει ότι οι μετανάστες είναι εδώ για να τσαλαπατιούνται.

Μαζί με την άγρια εκμετάλλευση, συναντούν και τα μαχαίρια των φασιστών, τις βρισιές και προπηλακισμούς των ρατσιστών «αγανακτισμένων κατοίκων», τις επιχειρήσεις σκούπα (βλέπε Ξένιος Δίας) και τα βασανιστήρια στα τμήματα της ελληνικής αστυνομίας.

Για να καταλήξουν εν τέλει –όσοι τυχεροί (!) δεν θα υποχρεωθούν σε απέλαση στις εμπόλεμες ή εξαθλιωμένες χώρες τους- να κρατούνται επ’ αόριστον στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης με τις άθλιες συνθήκες, το κρύο, την πείνα, την έλλειψη περίθαλψης, τους θανάτους που δε μαθαίνει κανείς και τους εξευτελισμούς από τον κάθε σαδιστή ανθρωποφύλακα, Και όλα αυτά χωρίς κάποια απόφαση δικαστηρίου… απλώς με εντολή αστυνομικού διευθυντή.

Είναι προφανές, ότι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης έχουν πολλαπλή χρησιμότητα για το κράτος και τα αφεντικά. Από τη μία ελέγχουν και απαξιώνουν το πλεονάζον εργατικό δυναμικό, παραδειγματίζοντας και πειθαρχώντας -με την απειλή του εγκλεισμού-, τους ακόμα «ελεύθερους» μετανάστες εργάτες άλλα και όποιον «νόμιμο» εργάτη έχει την οξυδέρκεια να καταλάβει ότι αργά ή γρήγορα, άμα ζορίσουν τα πράγματα, θα έρθει και η δική του σειρά.

Από την άλλη, αποτελούν μία απίστευτα κερδοφόρα επιχείρηση. Κερδοφόρα, αφενός, λόγω των κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία του, τα οποία ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Αφετέρου, λόγω του κύκλου οικονομικών δραστηριοτήτων που δημιουργείται γύρω τους και περιλαμβάνει την κατασκευή των κτιρίων, την συντήρηση τους, τα catering, το προσωπικό φύλαξης αλλά και την «αναζωογόνηση» της τοπικής οικονομίας, με την ανάπτυξη υπηρεσιών για τους εργαζόμενους σε αυτά, όπως καφετέριες, φαγάδικα κ.λ.π.

Ο πόλεμος που διεξάγει το κεφάλαιο ενάντια στην εργασία μαίνεται γύρω μας. Απέναντι στο πιο υποτιμημένο κομμάτι της εργατικής τάξης βλέπουμε την πιο άγρια πτυχή του: τους εκατοντάδες νεκρούς στα σύνορα, το κυνηγητό από τους μπάτσους, τις επιθέσεις των φασιστών, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Η αντιμεταναστευτική πολιτική του ελληνικού κράτους δεν είναι τίποτα άλλο από τη διαχείριση και υποτίμηση του εμπορεύματος εργατική δύναμη.

Για εμάς, ως κομμάτι της εργατικής τάξης, η αμέριστη υποστήριξη και αλληλεγγύη στους εξεγερμένους μετανάστες της Αμυγδαλέζας, αλλά και σε κάθε έγκλειστο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητη. Είναι ταξικό καθήκον.

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ

ΆΜΕΣΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ

Π Ο Ρ Ε Ι Α 1 ΝΟΕΜΒΡΗ 12.00 ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

libertasalonica

Advertisements
This entry was posted in Αρθρα, Ειδησεογραφία-Ελλάδα and tagged , . Bookmark the permalink.