Είναι Πράγματι η Έλλαδα Ένα Αστυνομοκρατούμενο Κράτος;

Tην προηγούμενη εβδομάδα κυκλοφόρησε στο Internet μία έρευνα σχετικά με την αναλογία των αστυνομικών/πληθυσμού, σε 131 χώρες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η Ελλάδα φάνηκε να κατέχει μία από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως, «ως μία από τις πλέον αστυνομοκρατούμενες», με 452 αστυνομικούς, ανά 100.000 κατοίκους.

Ο γραφίστας Ramiro Gomez δημιούργησε ένα διαδραστικό χάρτη, στον οποίο απεικονίζονταν όλα τα δεδομένα.

Όπως ήταν αναμενόμενο, τα δημοσιεύματα περί αστυνομοκρατίας, άρχισαν να πληθαίνουν χωρίς -φυσικά- πολλές πολλές αναλύσεις. Με αφορμή λοιπόν την έρευνα, μου δημιουργήθηκε η απορία, αν ο χαρακτηρισμός «αστυνομοκρατούμενο κράτος» έχει να κάνει μόνο με ποσοτικά κριτήρια -δηλαδή τον αριθμό των αστυνομικών ανά πολίτη- ή και με ποιοτικά -δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η αστυνομία και το πώς τελικά χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση.

Η βία κατά των δημοσιογράφων, τα επεισόδια με τις καθαρίστριες, ο τρόπος με τον οποίο αστυνομεύονται οι διαδηλώσεις, ελέγχονται τα σύνορα, αντιμετωπίζονται τα πολλαπλασιαζόμενα εγκλήματα μίσους, ο παγιωμένος ρατσισμός, η ανοχή της δράσης ξενοφοβικών ακροδεξιών ομάδων, η μεταχείριση των κατοίκων στις Σκουριές, αλλά και οι στενοί δεσμοί της αστυνομίας με την Χρυσή Αυγή -που αποτυπώνονται και στα ποσοστά των μελών των σωμάτων ασφαλείας, που ψηφίζουν ακροδεξιά κόμματα-, αλλά και το γεγονός ότι μέσα στο 2013 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε την Ελλάδα οκτώ φορές για απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση -ενώ από το 1959 έως και το 2013 κρίθηκε ένοχη 47 φορές- καταδεικνυει τη σημασία της ποιοτικής αξιολόγησης. Δικαιολογούνται όμως χαρακτηρισμοί της Ελλάδας ότι είναι «αστυνομοκρατούμενο κράτος»;

Screenshot via maps.ramiro.org.
Στον χάρτη απεικονίζονται με βαθύ κόκκινο οι πλέον αστυνομοκρατούμενες χώρες, ενώ με λευκό είναι οι χώρες στις οποίες ανά 100.000 κατοίκους αναλογούν λιγότεροι από 100 αστυνομικοί και με γκρίζο οι χώρες για τις οποίες δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα.

Επικοινωνώ με την Χριστίνα Ζαραφωνίτου, Διευθύντρια του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών Εγκληματολογίας του Παντείου, προκειμένου να μου εξηγήσει, αν πράγματι δικαιολογείται ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός της χώρας μας και κυρίως πώς θα πρέπει να ερμηνεύσουμε τα αποτελέσματα της σχετικής έρευνας.

«Η εν λόγω έρευνα δεν μπορεί να θεωρηθεί 100% αξιόπιστη διότι είναι βασισμένη σε στοιχεία τα οποία συγκέντρωσε η Wikipedia και τα οποία είναι ημιτελή και ανομοιογενή, τόσο λόγω διαφορετικών πηγών προέλευσης, όσο και λόγω χρονολογικής απόστασης: άλλα είναι πολύ πρόσφατα (2012) και άλλα πολύ παλαιότερα (2000 ή 2008). Αν θέλουμε να προσεγγίσουμε το θέμα σε μια ορθότερη μεθοδολογικά βάση, θα πρέπει να ανατρέξουμε στις Ευρωπαϊκές στατιστικές για την εγκληματικότητα και την ποινική δικαιοσύνη, που δημοσιεύονται επί σειρά ετών, με τελευταία έκδοση το 2014», επισημαίνει και συνεχίζει:

«Πρόκειται για το τελευταίο European Sourcebook of Criminal Justice Statistics, όπου περιλαμβάνονται στοιχεία συγκριτικά από το 2007 έως και το 2011. Σύμφωνα λοιπόν με αυτά, προηγείται σταθερά η Γεωργία με 940 αστυνομικούς ανά 100.000 και ακολουθούν: η Ουκρανία με 711, η Ρωσία με 675 (με τελευταία διαθέσιμα στοιχεία το 2007), η Κύπρος με 632, η Ισπανία με 536, η Ιταλία με 535, η Ελλάδα με 488 και η Κροατία, η Σερβία, η Μάλτα, η Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο με μικρές διαφορές. Η Ελλάδα επομένως, δεν ανήκει στις χώρες της ΕΕ με τη μεγαλύτερη αναλογία αστυνομικών ανά κατοίκους -όπως η Κύπρος, η Ιταλία και η Ισπανία.

Παρόλα αυτά έχει υψηλό ποσοστό στην παραπάνω κατάταξη και σε κάθε περίπτωση, βρίσκεται πάνω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο»

vice

Advertisements
This entry was posted in Αρθρα and tagged . Bookmark the permalink.