Δεν μας Ψεκάζουν, μας Λιβανίζουν

Απόγευμα Τετάρτης και το μικρό στενάκι μπροστά από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο Μοναστηράκι είναι σχεδόν άδειο. Τρεις γιαγιάδες κάθονται απ’ έξω και μου δίνουν ένα φυλλάδιο για την προγραμματισμένη στις 5μ.μ., λιτανεία κατά του ισλαμικού τεμένους.

«Τι είναι ισλαμικό τέμενος;», τις ρωτώ παριστάνοντας την ανήξερη. Οι δύο δείχνουν να μην μπορούν να απαντήσουν, ενώ η τρίτη πετάγεται και λέει «Το τζαμί.

Θέλουν να κάνουν τζαμί για τους μουσουλμάνους ενάντια στην πίστη μας». Μπαίνω στην εκκλησία, οι καρέκλες είναι ήδη γεμάτες, ενώ σταδιακά γεμίζει κι ο υπόλοιπος χώρος κυρίως από γυναίκες μεγάλης ηλικίας που φορούν μαντίλες στο κεφάλι. Ο εσπερινός ξεκινάει κι όσο περνάει η ώρα φτάνουν συνεχώς -προς απογοήτευσή μου- κι άλλα άτομα, γυναίκες νεαρότερης ηλικίας με κουπ κομμωτηρίου, θεούσες που ξέρουν απ’ έξω τα λόγια του παπά και τα ψελλίζουν μαζί του, άντρες με πουκάμισα, παιδάκια και ω! μα τι έκπληξη «ντούκια» με τατουάζ με μαιάνδρους.


Το λιβάνι μου δημιουργεί ζάλη και βγαίνω στην πίσω αυλή να πάρω αέρα. Ακούω τις συζητήσεις και καταλαβαίνω ότι είναι παλαιοημερολογίτες. Μία γυναίκα με πλησιάζει και μου λέει ότι δεν μπορεί να καταλάβει γιατί κάνουμε λιτανεία ενάντια στο τζαμί κι όχι ενάντια στον Πάπα, που είναι ο μεγάλος εχθρός και ευθύνεται για τους σεισμούς στη Ρόδο!

vice

Advertisements
This entry was posted in Αρθρα and tagged . Bookmark the permalink.