Η κοινωνία τών δούλων

Είμαστε η κοινωνία των δούλων. Δεν άλλαξε τίποτα από την αρχαιότητα μέχρι τώρα.

Βασισμένη η κοινωνία μας στην δωρεάν εργασία δούλων στην φυλετικη και την σεξιστική διακριση , έχτισε πάνω της μια ιστορία 2 χιλιάδων χρόνων βασισμένη σε έναν πολιτισμό που σήμερα αυτο που ζουμε είναι το τελικό αποτέλεσμα.
Θέλαμε να δώσουμε τα φώτα του »πολιτισμού» μας σε έναν κόσμο βουτηγμένο στο αίμα, την ταραχή, τον σκοταδισμό και την ενοχή. Αυτή την εποχή την εμπλουτίσαμε με αίμα και υψηλή γλυπτική ,με μάρμαρο από τα νταμάρια των δούλων, που έδωσαν τροφή στο μεγάλο “εγώ” μας.

Ήμουν δούλος στο νταμάρι της Πεντέλης που τροφοδότησε την κατασκευή πολιτισμού, ήμουν δούλος στην οικία πλούσιου “Αθηναίου Πολίτη”, φερμένος ως λάφυρο μιάς πολιτιστικής κατάκτησης, ήμουν δούλος στην καταστροφή της Θήβας όταν με κομμάτιασαν για παραδειγματισμό. Έπεφτα ως θύμα ενος θεάματος μέσα σε ενα τεράστιο αιματοβαμμένο θέατρο, με έτρωγαν θηρία για να προκαλέσω γέλιο, με σταύρωσαν για πλάκα, με άφησαν να πεθάνω απο την πείνα, με έκαψαν ζωντανό μετά από δίκη ως υπάκουο στον διάβολο που δεν ήξερα ποιος είναι, άλλαξα αφεντικά Ρωμαίους, Τούρκους, Γερμανούς, βουλευτές, αλλα και πάλι έπεφτα νεκρός .αλλοτε στην Θεσσαλία ως κολίγος η στον εμφύλιο ως χωρικός αγνώστων πιστεύω, το ’41 με κρέμασαν από παράθυρο , με έστειλαν σε νησί να μάθω όσα δεν ήξερα μέχρι χτες, με βασάνισαν το ’70 γιατί δεν μίλαγα χωρίς να ξέρω τι πρέπει να πω, με έσερναν στην Κύπρο από το πόδι με κομμένο το λαιμό και μετά με πούλησαν για 1 ευρώ σε όλους οσους με δανειζαν μεχρι χτες.

Είμαι ένας αθάνατος δούλος 3000 χρόνων που έχτισα μια κοινωνία και πάντα πλήρωνα με αίμα. Όταν σήκωνα κεφάλι με έδεναν σε βουνό να μου τρώει το συκώτι την ημέρα ένας αετός ή με κομμάτιαζαν στα 4 και στέλναν τα μέλη μου στις γωνιές της χώρας. Όταν η εποχή θα γεννήσει τον νέο Σπάρτακο, πάλι θα τον ακολουθήσω, όταν θα γεννήσει έναν νέο Άρη το ίδιο. Έτσι και αλλιώς, δεν πεθαίνω με τίποτα από ότι φαίνεται…

archive

Advertisements
This entry was posted in Διάφορα and tagged . Bookmark the permalink.