ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ ΜΟΥ .

6E427F027264B4F862C434FEC59453FD

Οι μνήμες εκεί πόσο με καίνε
μα μένω εδώ και τα ρούχα μου φταίνε ..

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ την ημέρα εκείνη
άρων άρων σε πούλησαν με τόση βιασύνη

Σάν κάστρο μοιάζεις σε ερείπωσαν
φαντάσματα στα σπίτια σου τρύπωσαν …

Κι’ αναστενάζεις …
τις νύχτες τα φοβάσαι , εμας τους ελληνες φωνάζεις»

Τόσα χρόνια είσαι φοβισμένη
σου φόρεσαν συρματομπλέγματα
είσαι αποκλεισμένη …

Και θα σπαράξω και θα φωνάξω
σε όλους τους Αγίους κάτι θα τάξω ,

Να σε ξανα δώ Αμμόχωστός μου
και στο άλλο λεπτό ας χάσω το φώς μου .

ΝΤΙΝΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ .

Advertisements
This entry was posted in Ποίηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s