Ο κήπος της Εδέμ

 

edem

Δίνω το αίμα μου, τη ζωή μου,

τη ψυχή μου, τη καρδιά μου,

το είναι μου, στον αγώνα για την ελευθερία,

δεν ζήτησα τίποτα, ποτέ,

το μόνο που μου έμεινε είναι η αγάπη…

και αυτή την έδωσα για τη δημοκρατία

και έμεινα ένα τίποτα μια λευκή τελεία

και πάλι σαν τίποτα βούτηξα μέσα στα σκοτάδια των καιρών μας

την αμορφωσιά τη καταπίεση τους φόνους αθώων παιδιών

και με σκέπασε η απέραντη νύχτα.

και κει στάθηκα ένα φωτόνιο στατικό

και η ταχύτητα μου μηδενική

και ενώ ήμουν το τίποτα με μηδέν μάζα ένα κύμα ταχύτητας.

όλο το φως του σύμπαντος έγινα και γέμισα όλα τα σκοτάδια…

Και έγινε έκρηξη και από τον οργασμό της νύχτας ξαναγεννήθηκε η πλάση

Και έτσι απλά εγώ ο ταπεινός μικρός κανείς κέρδισα τα κλειδιά του κήπου που ζω

άκης γκανής
Ο κήπος της Εδέμ 31-07-14

Advertisements
This entry was posted in Ποίηση and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s